Manavgat Şelalesi’nin uğultusuyla başlayan gece, Ilıca yolundan geçip Kumköy’ün sakin sahil şeridine kadar uzanıyor. Ben de o yolda, sadece birkaç saat içinde hazırlanmış bir davet gibi varım; tenimde kalan hafif deniz tuzu ve vanilya karışımı koku, her buluşmayı önceden işaretliyor. Konuşmadan önce bile, tenimin ısısı ve o yumuşak kokunun izi seni daha ilk anda içine çekiyor.
Karşında yavaşça soyunup, her hareketi kontrollü ama kesinlikle aceleci olmayan bir ritimle ilerliyorum. İhtirasımı gizlemiyorum; sen istediğin kadar derin, istediğin kadar uzun süre istediğin gibi kullanabilirsin. İsteklerimi kelimelere dökmeden önce bedenim zaten net cevap veriyor.
Sonunda, Nova Mall’un ışıklarını geride bırakırken sadece bir soru kalıyor: o kokuyu bir kez daha tene sürmek ister misin?
Comments