Sabahın ilk ışıkları henüz Kemerburgaz Kent Ormanı’nın üzerinden süzülürken, vücudumun her yeri hâlâ uyanık. Uzun bir gecenin ardından tenim sıcak, nefesim yavaş; o sessizlikte dokunuşlarımı hatırlamak bile yetiyor. Parmaklarımın izleri hâlâ cildimde dolaşıyor, misafirimin bıraktığı ritim hâlâ kalbimde.
Kemerburgaz Caddesi’nden Göktürk’e kadar uzanan bu semtte kendimi evimde gibi hissediyorum. Mithatpaşa’nın dar sokaklarından İstanbul Caddesi’nin açıklığına geçerken bile aynı sıcaklığı taşıyorum. Yorgunlukla değil, tatminle doluyum. İstersen aynı huzuru birlikte uzatalım, hiç acele etmeden.
Comments