Melda Esenler’de yabancı dokunuş gibi değil

Gece TEM’den geçen otobüs sesleriyle uyanıyordum, ama Melda’nın eli sırtımda gezindiğinde her şey sustu. Otogar’a yakın Birlik Mahallesi’nde, Çiftehavuzlar’ın ışıkları pencereden süzülürken, teninin sıcaklığı yabancı bir şehrin ilk temasını hatırlatıyor.

Omuzlarımın arasında parmaklarını kaydırırken nefesim hızlanıyor, sonra yavaşlıyor; bu ritim benimle birlikte Esenler’in dar sokaklarını, Menderes Mahallesi’nin sessiz koridorlarını dolaşıyor. Her temas bir haritayı yeniden çiziyor, her nefes bir sonraki adıma davet ediyor.

Bana dokunduğunda, zaman Esenler’in temposunu bile unutuyor.