Sabahın ilk ışıkları Turgutreis sokaklarında dolaşırken akşamı düşünmek bile yeter. Bodrum Kalesi’nin gölgesinden Cumhuriyet Caddesi’ne doğru yürürken aklımda sadece uzun, kesintisiz bir gece var. Ortakent sahilinden geçen rüzgar tenimi hafifçe titretiyor; o geceyi şimdiden hissediyorum.
Kapı açıldığı an bakışların tenimde geziniyor. Uzun saçlarım omuzlarımdan kayıp sırtımı açığa çıkarıyor, vücudumun kıvrımları gecenin ritmini belirliyor. Siyah dantelli iç çamaşırımın altında her kasım geriliyor; adımların ağırlaştığı anda ellerin belimde dolaşıyor, nefesim hızlanıyor.
Saatler uzadıkça tenimiz ısınırken, Bodrum’un gece kokusu odanın içinde kalıyor. Gümbet’in ışıkları uzaktan parıldarken, yumuşak bir iniltiyle son nefesimi senin adını taşıyor.
Comments