Yağmurlu bir Antalya akşamında aradığım tek şey sıcak bir vücut ve o vücudun bana sarılması. Lara’dan Konyaaltı’na kadar uzanan bu sahil şeridinde, ıslak asfaltın üzerinden geçip kapına geliyorum.
Üniversite yıllarımın özgür ruhu hâlâ içimde; kısa etek, ince topuklu ayakkabılar ve altında çıplak tenimle zilin sesini bekliyorum. Kapı açılır açılmaz ıslak saçlarımı silkerek içeri dalıyorum, seni divana yaslayıp yavaşça üstüne oturuyorum. Ellerim göğsünde gezinirken dudaklarım boynunda dolaşıyor, yağmurun sesini bastıracak kadar inliyorum. Sonra ritim benimle birlikte hızlanıyor; dizlerimin üstünde kıvrılarak seni daha derinlere çekiyorum, tenim ter ve yağmur karışımı kayganlıkta kayıyor. Her inişte daha sıkı sarılıyorum, her kalkışta içimi daha fazla açıyorum. Sabahın ilk ışıkları camdan sızana dek bu sıcaklığı birlikte koruyabiliriz; yeter ki kapıyı aç, ben çoktan geldim.
Comments